Champions League Vrouwen

Komende week begint de Champions League voor vrouwen. Ik kan er nog steeds niet aan wennen, deze benaming voor een toernooi wat helemaal niets weg heeft van de Champions League zoals wij die kennen bij de heren. Nu zullen velen al snel zeggen, je moet de vrouwen niet vergelijken met de mannen. Onzin!! Voetbal is voetbal.

De voorronde van het toernooi begint donderdag. Onder meer in Enschede, waar FC Twente in 6 dagen tijd tegen 3 kampioenen speelt. Die van Malta (Birkirkara), Kroatie (Osijek) en die van Schotland (Glasgow). In 6 dagen! Iets wat eigenlijk ondenkbaar is. Dit zegt al genoeg dat de UEFA het helemaal niet serieus neemt, het vrouwenvoetbal. We werden er een paar weken geleden al mee geconfronteerd tijdens het EK. Dat er geloot moest worden tussen 2 landen om te bepalen wie in de kwartfinale mag spelen. En neem die scheidsrechtster die de Finale floot. Wat een schande!

Die voorronde word dus afgewerkt in een aantal groepen met 4 clubs, en 1 van die 4 speelt in eigen land. Een minitoernooi dus binnen een week tijd. Dat is dus geen league. Want hierin speel je een volledige competitie uit en thuiswedstrijden. De groepswinnaars mogen dan naar de 1e Ronde, en vanaf hier is er gewoon het knock-out systeem zoals we allemaal wel kennen.

Dus wat nou Champions League?? Sinds 2009/2010 heeft iemand dit verzonnen omdat het waarschijnlijk wat professioneler klinkt. Draai deze benaming gewoon terug naar zoals het was, UEFA Woman’s Cup. Of maak er Europa Cup van. Maar geen Champions League, want er word namelijk niet in leaguevorm gespeeld.

Of wijzig de opzet van het toernooi. Dat wat ikzelf een beter idee vind. Doe eerst 2 of 3 voorrondes met de teams die niet geplaatst zijn in een knock-out vorm. Als er dan nog 8 clubs over zijn, die gaan dan vervolgens naar de groepsfase samen met de 8 geplaatste clubs. Zo krijg je dan 4 groepen van 4. Een Champions League dus! De 2 beste van elke groep komen in de kwartfinale en dan begint de knock-outfase. Dit is een Champions League vorm zoals die bij de heren begon in 1992. Het is allemaal niet zo moeilijk.

Maar in 6 dagen 3 wedstrijden spelen terwijl de clubs nog niet eens aan hun eigen competitie zijn begonnen, dat kan echt niet.

Er zal wel geen geld voor zijn. Het is maar vrouwenvoetbal. Dus Michael van Praag, kom van die boot af en doe ook eens echt iets voor het vrouwenvoetbal!!

 

 

Duitsers

Ze hebben het weer geflikt!

Net als in bijna al die voorgaande edities van het Europees Kampioenschap voor vrouwen, doen ze het gewoon nu weer.

Duitsland wint de 11e editie van het EK. En voor de 8e keer alweer in hun geschiedenis. En voor de 6e keer op rij.

Voor een paar weken terug manoeuvreerde het land zich in de underdogpositie doordat de ene na de andere topspeelster afhaakte. Kulig, Peter, Popp, Odebrecht, Faisst, Bresonik en tijdens het toernooi raakte ook topschutter Da Mbabi even geblesseerd. Misschien kwam het ze wel niet eens zo slecht uit. Nu konden ze zich mooi voordoen alsof het niets zou worden op het EK.

Maar daar in Duitsland zijn ze ook niet van gister. Daar staat de ene topper op na de ander. Het land is geboren voor vrouwenvoetbal. De jonkies die in de rij staan, kregen hun kans. Waren op en top gedreven. Tuurlijk is er nervositeit in de eerste wedstrijd, zo’n groot podium voor die kleine meiskes. Maar ach, het is tegen Nederland, dat kan geen kwaad.

Vervolgens word er gewoon dik gewonnen van het zeer fysieke sterke IJsland en plaatsing is al zeker met 4 punten. Dus ach, die laatste groepswedstrijd tegen Noorwegen, waar maken we ons druk om.

In de Kwartfinale wacht het onmachtig scorende Italië. Daar worden ze in die heimat al helemaal niet zenuwachtig van. In de Halve eindstrijd dan Zweden. Da’s een zware. Gastland, speelt onbevangen en vrij voetbal, en heeft toppers op het veld staan. Een echte wedstrijd! Heerlijk om naar te kijken.

Maar voor de Duitsers pas de 1e wedstrijd waarin ze echt aan de bak moeten. Voor de Zweden niet. Die moeten voor hun thuispubliek elke wedstrijd aan de bak. En dus kwam hun sprookje ten eind. Een jong grietje van net 21 jaar oud, geboren in Boedapest in Hongarije. Dzsenifer Marozsan, was met 14 jaar het jongste meisje ooit in de Bundesliga en met 15 de jongste doelpuntenmaakster in diezelfde competitie. Scoorde in Duitsland onder 17 in 21 wedstrijden, 21 goals. Megatalent noem ik haar. Zij nam Duitsland bij de hand tegen de Zweedsen en bracht ze in de Finale.

De Finale was spannend. Maar dat kwam eigenlijk door de scheids. Hoeveel geld zou Noorwegen geboden hebben?? Als je zo 2 penalty’s geeft als cadeau. Keepster Angerer weigerde echter mee te werken. Eigenlijk wel schandalig dat zo’n iemand de Finale mag fluiten.

Maar daar liggen de Duitsers niet wakker van, die hebben geen hulp nodig, die flikken dat gewoon zelf wel eventjes.

Ze waren weer de beste, en hebben het dus ook verdiend.

Natuurlijk gun je een ander ook een keer de titel. Maar dan moet diegene dat wel verdienen, en dat was zeker niet het geval.

En de Duitsers, die laten zich niet zomaar verslaan. Het zijn Duitsers, misschien zegt dat al wel genoeg.

 

 

Aardbeving

Veel voetbalsters ken je, maar kennen jou niet. Veel voetbalsters kennen je ook wel, zeggen bij het tegenkomen vriendelijk gedag, en lopen door. Veel voetbalsters kennen je en maken ook altijd tijd voor een babbeltje.

En er zijn er ook, die kennen je en daar heb je zo’n goeie klik mee dat een babbeltje al snel een lang gesprek word. Daar heb je dan ook een speciale band mee.

Bij 1 van die laatst genoemde hoort ook Priscilla de Vos van Telstar. Priscilla zit op dit moment in Nieuw-Zeeland voor een voetbalavontuur. Dan word je wakker en lees je in de ochtend op internet dat er een aardbeving is geweest in Nieuw-Zeeland, in Wellington, daar wij zij nu zit. Dan denk je toch even, shit, hoe zal het gaan met d’r ??

Gelukkig lees je later dat er maar 1 lichtgewonde is, dus de kans dat haar wat is overkomen word al een stuk minder. Dan toch maar even een berichtje gestuurd naar haar.

Om 8.30 uur Nieuw-Zeelandse tijd, 22.30 uur bij ons, komt er reactie. “Steef!! Ja het was wel even heftig! Gelukkig duurde het niet zo lang!” “Nou gelukkig dat het meevalt dan”, was mijn reactie.

Nog een paar weken dan komt ze gelukkig weer terug naar Nederland. En dan zien we haar weer schitteren op de Nederlandse velden.

Als ik haar nou eens zou vragen of ze het EK gemist heeft, want ze zat immers in de voorselectie. Ik denk dat ze me uitlacht. Ze heeft zeker niet het EK gemist, zeker niet als je leest wat ze daar allemaal meemaakt aan avonturen.

Wat wel zeker is, is dat we haar gemist hebben op het EK.

 

 

Teleurstelling

Alle vrouwenvoetballiefhebbers zijn er misschien nog wel een beetje kapot van. De teleurstellende prestatie van onze meiden op het EK.

Maar zo goed zijn we eigenlijk helemaal niet. Dat denken en hopen we wel, maar we komen nog veel te kort vergeleken met de top en subtop van Europa.

Tuurlijk hebben we fantastische speelsters en het positiespel is ook stukken beter geworden. Maar wij in Nederland willen dan al snel meer, en zo snel gaat dat niet met het Nederlandse vrouwenvoetbal. 3 stapjes vooruit, dan weer 2 terug, dan weer 2 vooruit en 1 terug enz. En dat we dan van IJsland verliezen is ook geen schande. Die meiden spelen allemaal in Scandinavische competities en zijn fysiek een stuk verder dan wij. Dan is een bal tegenhouden of een speelster ook een stuk makkelijker.

De grootse nederlaag die we hebben geleden is tegen de niet vrouwenvoetbalfans. De NOS zend alle wedstrijden uit van Oranje met complete voorbeschouwingen en analyses. En nu roepen diegenen dan, zie je nou wel! Het is niet wat en het word niet wat met dat vrouwenvoetbal hier. Al die vrouwenvoetbalhaters die lachen nu in hun vuistje. Maar ze keken wel! En wees eerlijk, het is toch veel leuker om naar leuke meiden met een bal te kijken dan naar een Tour de France. Daar word je belazerd waar je bij zit. Over een paar jaar hoor je dat nu die Froome doping heeft gebruikt, en Mollema en Ten Dam. Denk je nou echt dat je zomaar zo’n berg opfietst?? Moet je eens proberen. Oke Ten Dam gebruikt misschien niet. Ja, een joint voordat ie wegfietst.

Al met al is het natuurlijk wel jammer dat het zo slecht verliep met onze meiden. We hebben echt wel topspelers die niet voor niets in de sterkste competities van Europa spelen. Maar als je er dan een aantal op de verkeerde plek zet in het veld, tja, dan roep je ook het onheil een beetje over je af. En dan van die rare wissels. Ja daar kon ik me wel aan ergeren.

De Bondscoach. Wat bezielde die man?? Buiten het feit dat ie al geen uitstraling heeft maakte hij er toch wel een beetje een zooitje van. Alleen hij schijnt een contract te hebben tot 2015?? Dat mag je niet hopen dat ie dan ook daadwerkelijk aanblijft. In Engeland is Hope Powell tot aan de grond gelijkgemaakt in de pers na de afgang van Engeland op het EK. Maar hier in Nederland hoor ik niets over onze Bondscoach. Laten we hopen dat hij de hand in eigen boezem steekt, want er moet een nieuwe frisse wind door het elftal.

En er moet natuurlijk wel iemand de schuld krijgen.